به گزارش اخبار جدید به نقل از تجارت نیوز، اخترشناسان برای نخستین‌بار موفق به شناسایی و ثبت یک ستاره سبزرنگ شده‌اند که برخلاف ستاره‌های معمولی، به رنگ سبز متمایل به زرد می‌درخشد. این جرم آسمانی با نام «دبلیو‌دی جی ۱۳۳۰+۶۴۳۵» در کهکشان راه شیری و در فاصله حدود ۲۸۰ سال نوری از زمین، در صورت فلکی اژدها قرار دارد. این ستاره از نوع کوتوله سفید است؛ یعنی هسته متراکم باقی‌مانده از ستاره‌ای که سوخت هسته‌ای خود را مصرف کرده و لایه‌های بیرونی‌اش را از دست داده است. یافته‌های این پژوهش در مجله علمی «آر‌ای‌اِس تکنیکز اَند اینسترومنتس» منتشر شده است.
رنگ غیرمعمول این کوتوله سفید به ترکیب شیمیایی و چگالی بسیار بالای جو آن مربوط می‌شود. پژوهشگران دریافتند که بقایای سنگی سیاره‌هایی که پیش‌تر به دور این ستاره می‌چرخیدند، به سطح آن سقوط کرده و عناصری مانند کلسیم، لیتیوم و به‌ویژه سدیم را وارد لایه‌های بیرونی ستاره کرده‌اند. در ستاره‌های معمولی، سدیم نور را در محدوده باریکی از طول موج‌های نارنجی جذب می‌کند؛ اما در کوتوله سفید مورد بررسی، چگالی بسیار زیاد باعث برخورد مداوم اتم‌های سدیم با اتم‌های هلیوم می‌شود و نحوه جذب نور را تغییر می‌دهد. در نتیجه، سدیم به‌جای جذب بخش کوچکی از نور نارنجی، طیف گسترده‌تری از نورهای زرد، نارنجی و بخشی از نور قرمز را جذب می‌کند و ستاره ظاهری سبز متمایل به زرد پیدا می‌کند؛ رنگی که در ستاره‌هایی مانند خورشید دیده نمی‌شود.
این کشف بخشی از پژوهشی برای بررسی رنگ کوتوله‌های سفید از دید چشم انسان بود. دانشمندان ۱۵۱ کوتوله سفید را بررسی کردند و دریافتند که رنگ این اجرام با ترکیب شیمیایی جو آن‌ها ارتباط دارد. کوتوله‌های سفید معمولاً جرمی در حدود نصف جرم خورشید دارند، اما این جرم در حجمی تقریباً به اندازه زمین فشرده شده است. به گفته پژوهشگران، همین چگالی فوق‌العاده باعث می‌شود مقدار نسبتاً کمی از یک عنصر شیمیایی بتواند بخش بزرگی از نور ستاره را جذب کند و رنگ ظاهری آن را تغییر دهد. داده‌های این بررسی از مشاهدات طیف نور در طرح بررسی دیجیتال آسمان اسلون و مدل‌های طیفی توسعه‌یافته توسط پژوهشگران به دست آمده است.
در کنار ستاره سبز، دانشمندان یک کوتوله سفید دیگر را نیز شناسایی کردند که احتمالاً یکی از سرخ‌ترین ستاره‌های شناخته‌شده است و رنگی شبیه صورتی سالمونی دارد. این ستاره با نام «دبلیو‌دی جی ۱۰۱۱+۲۸۴۵» در فاصله ۴۸ سال نوری از زمین و در صورت فلکی شیر کوچک قرار گرفته است. برخلاف ستاره سبز که رنگش تحت تأثیر سدیم قرار دارد، در این مورد کربن عامل اصلی تغییر رنگ است؛ کربنی که از بخش‌های عمیق درون ستاره به سطح آن می‌رسد. بررسی‌ها نشان داد کوتوله‌های سفید غنی از کربن معمولاً صورتی یا بنفش‌اند، آن‌هایی که بقایای سیاره‌ای در جو خود دارند بیشتر به زردی می‌گرایند و برخی کوتوله‌های سفید سردتر، با ترکیبی از هیدروژن و هلیوم، آبی کم‌رنگ یا فیروزه‌ای به نظر می‌رسند. پژوهشگران می‌گویند این نتایج نشان می‌دهد کوتوله‌های سفید می‌توانند تقریباً تمام رنگ‌های طیف را به نمایش بگذارند.
منبع: فارس
