رونمایی از نسل جدید تسلا رودستر با پیشران‌های گاز سرد، بحث‌های تازه‌ای درباره آینده ابرخودروهای برقی ایجاد کرده است. در این میان، نام ماته ریماک، مدیرعامل شرکت ریماک، نیز در گزارش‌های مربوط به واکنش رقبا به فناوری جدید تسلا مطرح شده است.
به گزارش تکراتو، تسلا در مراسم ۱۵ اکتبر ۲۰۲۶ قابلیت‌های متفاوتی از رودستر جدید را نمایش داد؛ از شتاب‌گیری فوق‌سریع گرفته تا جهش کوتاه از سطح زمین. بااین‌حال، استفاده از پیشران‌های گاز سرد در یک خودروی جاده‌ای پرسش‌های مهمی درباره کارایی، وزن، ایمنی و کاربرد واقعی این فناوری ایجاد کرده است.
فناوری پیشران‌های گاز سرد تسلا رودستر چیست؟
تسلا برای نسل جدید رودستر از فناوری Cold Gas Thrusters استفاده کرده است؛ سیستمی که ریشه در فناوری‌های هوافضا دارد.
این پیشران‌ها با آزادسازی گاز فشرده از نازل‌های مخصوص، نیروی رانش تولید می‌کنند. برخلاف موتورهای موشکی متداول، برای تولید این نیرو نیازی به احتراق سوخت نیست.
هدف تسلا از استفاده از این فناوری، افزایش شتاب خودرو و ایجاد قابلیت‌هایی است که با موتورهای الکتریکی و تایرهای معمولی به‌تنهایی امکان‌پذیر نیستند.
در نسخه‌های پیشرفته رودستر، این پیشران‌ها علاوه بر کمک به شتاب‌گیری، می‌توانند برای انجام مانورهای کوتاه در هوا مورد استفاده قرار بگیرند.
چرا فناوری جدید رودستر بحث‌برانگیز شده است؟
یکی از مهم‌ترین چالش‌های پیشران‌های گاز سرد، نیاز به ذخیره مقدار زیادی گاز تحت فشار است.
این سیستم به مخازن مقاوم، تجهیزات کنترلی و نازل‌های مخصوص نیاز دارد که همگی به وزن و پیچیدگی خودرو اضافه می‌کنند.
افزایش وزن می‌تواند بخشی از مزیت عملکردی سیستم را کاهش دهد؛ موضوعی که در خودروهای فوق‌سریع اهمیت زیادی دارد.
از طرف دیگر، مقدار گاز ذخیره‌شده محدود است و پس از استفاده باید دوباره تأمین شود.
بنابراین برخلاف موتورهای الکتریکی که تا زمان وجود انرژی در باتری می‌توانند فعالیت کنند، پیشران‌های گاز سرد برای استفاده مداوم محدودیت بیشتری دارند.
تفاوت رویکرد ریماک و تسلا در ساخت ابرخودروهای برقی
شرکت کروات ریماک یکی از شناخته‌شده‌ترین سازندگان ابرخودروهای برقی جهان است.
این شرکت با تولید خودروهایی مانند Rimac Nevera نشان داده که می‌توان با استفاده از موتورهای الکتریکی قدرتمند، سیستم مدیریت گشتاور و مهندسی پیشرفته شاسی به عملکردی چشمگیر دست یافت.
در مقابل، تسلا در رودستر جدید تلاش کرده از فناوری‌هایی فراتر از سامانه محرکه الکتریکی استفاده کند.
پیشران‌های گاز سرد می‌توانند نیرویی مستقل از تماس تایر با سطح جاده ایجاد کنند؛ قابلیتی که از نظر مهندسی تفاوت مهمی با سامانه‌های محرکه متداول دارد.
بااین‌حال، هنوز داده‌های کافی برای مقایسه مستقیم عملکرد نسخه تولیدی رودستر با ابرخودروهای ریماک در شرایط یکسان منتشر نشده است.
آیا پیشران‌های گاز سرد واقعاً شتاب خودرو را افزایش می‌دهند؟
از نظر فیزیکی، استفاده از نیروی رانش اضافی می‌تواند به افزایش شتاب خودرو کمک کند.
در خودروهای معمولی، میزان نیروی قابل‌انتقال به زمین تا حد زیادی به چسبندگی تایرها محدود می‌شود.
پیشران‌های گاز سرد می‌توانند بدون اتکا به این چسبندگی، نیروی بیشتری به خودرو وارد کنند.
تسلا در مراسم معرفی رودستر جدید، شتاب صفر تا ۹۶ کیلومتر بر ساعت کمتر از یک ثانیه را برای نسخه‌های مجهز به این فناوری به نمایش گذاشت.
بااین‌حال، دستیابی به چنین عملکردی در یک نمونه نمایشی لزوماً به معنای تکرار آن در تمام شرایط رانندگی یا نسخه‌های تولید انبوه نیست.
مشکل ایمنی و استفاده در خیابان
یکی دیگر از چالش‌های فناوری جدید رودستر، استفاده از پیشران‌های گاز سرد در محیط‌های عمومی است.
خروج ناگهانی گاز پرفشار می‌تواند بر محیط اطراف خودرو تأثیر بگذارد و در شرایط خاص باعث جابه‌جایی گردوغبار یا اجسام سبک شود.
همچنین انجام مانورهای هوایی با خودرو، الزامات ایمنی متفاوتی نسبت به رانندگی معمولی دارد.
تسلا اعلام کرده است که نسخه Rocket رودستر برای استفاده در جاده‌های عمومی تأیید نشده است.
به همین دلیل، قابلیت‌های نمایشی این نسخه را نباید با امکانات یک خودروی معمولی قابل‌استفاده در خیابان یکسان دانست.
تسلا رودستر چه زمانی عرضه می‌شود؟
نسل جدید تسلا رودستر نخستین‌بار در سال ۲۰۱۷ معرفی شد، اما تولید آن بارها به تعویق افتاده است.
تسلا در رویداد اکتبر ۲۰۲۶ نسخه تازه‌ای از این خودرو را با طراحی جدید و فناوری‌های پیشرفته‌تر نمایش داد.
براساس برنامه اعلام‌شده، تولید رودستر جدید برای سال ۲۰۲۸ هدف‌گذاری شده است.
این خودرو در نسخه‌های Performance، Thrust و Rocket معرفی شده که امکانات و سطح عملکرد متفاوتی دارند.
بااین‌حال، هنوز مشخص نیست چه تعداد از قابلیت‌های نسخه نمایشی به مدل‌های نهایی راه پیدا خواهند کرد.
در مجموع، فناوری پیشران‌های گاز سرد می‌تواند مسیر تازه‌ای برای توسعه خودروهای فوق‌سریع ایجاد کند؛ اما موفقیت تجاری آن به عواملی مانند ایمنی، هزینه، وزن تجهیزات و امکان استفاده عملی بستگی خواهد داشت.
