نتایج یک کارآزمایی بالینی بیسابقه در جهان نشان میدهد که یک داروی آنتیاکسیدان و ضدالتهاب موجود در بازار میتواند سرعت پیشرفت بیماری MS را کاهش دهد. انجمن اماس که تأمین مالی این پروژه را برعهده دارد، اعلام کرده این یافتهها نشان میدهد که درمانهای لازم برای کند کردن یا توقف پیشرفت این بیماری، بیش از هر زمان دیگری در دسترس پژوهشگران قرار گرفتهاند.
محققان این پروژه میگویند که داروی آلفا-لیپوئیک اسید (Alpha-Lipoic Acid) پس از نشان دادن نتایج اولیه امیدوارکننده در کاهش روند بیماری، به مرحله دوم کارآزمایی بالینی منتقل شده است. در مقابل، داروی دیابتِ متفورمین (Metformin) به دلیل به دست نیامدن نتایج مثبت، از این مطالعه کنار گذاشته شده است. تا این مرحله، بیش از ۸۵۰ فرد مبتلا به این بیماری در بیمارستانهای سراسر بریتانیا و استرالیا برای حضور در پژوهش جذب شدهاند و از بیماران بیشتری نیز دعوت شده است تا ثبتنام کنند.
ظرفیتهای آلفا لیپوئیک اسید در کند کردن روند اماس پیشرونده
پژوهشگران باور دارند که دوزهای بالای داروی آلفا لیپوئیک اسید میتواند پتانسیل تبدیلشدن به اولین درمان محافظتکننده از اعصاب را برای بیماری اماس داشته باشد. بااینحال، آنها تأکید کردهاند که بیماران نباید خارج از این کارآزمایی بالینی اقدام به تهیه و مصرف دارو کنند؛ زیرا بررسی کامل ایمنی دارو و تعیین دوز دقیق آن نیازمند پژوهشهای بیشتر است.
پروفسور «جرمی چاتاوی»، متخصص مغز و اعصاب در دانشگاه UCL و سرپرست مطالعه، توضیح میدهد که پیدا کردن دارویی برای نوع پیشرونده اماس فوقالعاده دشوار است و ورود آلفا لیپوئیک اسید به فاز بعدی یک دستاورد بسیار ارزشمند محسوب میشود. محققان قصد دارند سال آینده بازوهای دارویی جدیدی را به این کارآزمایی اضافه کنند.
علائم اماس از خستگی مزمن و اختلالات مثانه و روده گرفته تا مشکلات حرکتی متغیر است. درحالحاضر بیش از ۱۲ درمان مختلف برای افراد مبتلا به اماس عودکننده وجود دارد، اما بیماران مبتلا به نوع پیشرونده شدیداً به درمانهای جدیدی نیاز دارند که بتواند جلوی آسیب عصبی منتهی به معلولیت را بگیرد یا آن را کند کند.
«آیلسا گویدی» پنجاه ساله که در سال ۱۹۹۹ به اماس عودکننده مبتلا شد و بیماری او در سال ۲۰۲۳ به فاز پیشرونده ثانویه تغییر پیدا کرد، یکی از نخستین بیماران شرکتکننده در این طرح است که آن را تجربهای مثبت و امیدبخش توصیف میکند. پروفسور «مکس پارمار» از دانشگاه UCL نیز توضیح داده که ساختار این کارآزمایی، روند ارزیابی درمانهای نویدبخش را تسریع میکند و نتایج درمانی را سالها یا حتی چند دهه سریعتر از رویکردهای سنتی در دسترس بیماران قرار میدهد.
